Een sprookje in de Ardennen

Bruiloften waren even een dingetje dit seizoen. Wat ontzettend blij was ik toen ik eind 2015 al werd benaderd door stellen wiens bruiloft ik mocht gaan vastleggen in 2016. Wat ik toen nog niet wist was dat het hele avontuur Engeland genaamd in de weg ging zitten.

Ik dacht dat het wel leuk zou zijn

om jullie even een luchtfoto te laten zien wat ik nu mijn thuis noem. (Spoiler: het is niet het blauwe of gele huis hierboven. Da’s gewoon in m’n allerlievelingste Londen. Want daar was ik ook nog laatst.) M’n huis / thuis is het mooiste gebouw van het dorp. Ik moest natuurlijk even de show stelen met mijn drone. (Lees: ik scheet zeven kleuren in mijn broek toen dat ding zo gigantisch hoog boven het dorp hing.)

Van die kleine dingen die ik nooit wil vergeten

Dat we een grote barbecue hielden toen ik hier nog maar net was. Spannend vond ik het, maar na wat wijntjes ging het wel. Dat iemand tijdens die barbecue (dronken) een briefje van 5 pond verloor en ik het oppakte en hem erop attendeerde. “Houd maar, ik heb toch geld zat.”

Nooit meer naar huis

Het achterlaten van een door de jaren heen zelf gecreƫerde veilige omgeving is een van de moeilijkste dingen die ik ooit heb gedaan. Een huis wat ik mijn thuis noem, dat warme thuis daar in Nederland. Met mijn allerliefste lievelingspersoon en mijn allerliefste lievelingsdieren.

Volg mijn blog via e-mail