Het gevoel hebben dat je stilstaat

28 augustus 2014 - Persoonlijk

Na een jaar kunstacademie vraag ik me soms af wat ik überhaupt geleerd heb. Ben ik wel vooruit gegaan? Heb ik me eigenlijk wel ontwikkeld? Ben ik wel gegroeid? Alles wat ik afgelopen jaar gemaakt heb, had ik dat ook niet kunnen maken zonder de kunstacademie? Waarin heb ik me dan precies ontwikkeld?

Het gevoel hebben dat je stilstaat. Dat je een tijd lang geen ontwikkelingen doormaakt. Dat kan extreem demotiverend werken, al helemaal als je andere creatievelingen wel enorme sprongen ziet maken. Andere fotografen (of elke andere vorm van creativiteit, kan bijvoorbeeld ook bloggen zijn) die boven zichzelf uitstijgen terwijl jij het gevoel hebt steeds maar ondermaats te presteren. Frustratie en irritatie. Waarom lukt het mij nou niet?

Ik zag mezelf het gehele jaar nog steeds als iemand die niet zoveel kan, die nog veel wil leren maar vooral iemand die heel erg opkeek naar anderen. Het is te vergelijken met iemand die eigenlijk al een jaar lang hardloopt maar zichzelf nog steeds als a-sportief ziet. Het is moeilijk soms die omschakeling te maken in je hoofd.

Want ik kan heus wel wat. Ik heb dan weliswaar vaak te maken met onzekerheid, extreem perfectionisme en de nodige creatieve blokkades maar soms vergeet ik dat ik het afgelopen jaar op tal van plekken ben geweest om te fotograferen. Maar juist door die onzekerheid en het extreme perfectionisme ben ik blind geworden voor mijn eigen ontwikkelingen.

Ik maakte een fotoboek over Club Interbellum, een groep mensen die leven naar de standaarden van de jaren ’30. Hiervoor ging ik bij veel van deze mensen op bezoek en ging ik mee met uitjes. Ik deed een project over de laatste brugwachters in Utrecht. Ik ging op pad met mijn camera onder mijn arm en klopte bij verschillende willekeurige brugwachtershuisjes aan. Ik deed mijn ding (foto’s maken dus) op 5 vierkante meter en knoopte gesprekken aan met de soms ietwat autistische brugwachters. Ik ging naar een militair oefendorp, eigenlijk verboden terrein maar moest en zou daar foto’s van hebben. Ik ging met mijn analoge camera de straat op, wandelend door mijn wijk en sprak verschillende mensen aan om vervolgens te vragen of ik ze mocht fotograferen want ik wilde een serie over het straatbeeld van mijn wijk. Ik zat een paar avonden aan een op een coffeeshopboot waar het blank stond van de wietdampen, mezelf moed insprekend om de eigenaren te vragen of ik een fotoserie mocht maken over de boot.

Ik hou van ondernemen. Van op pad zijn. Onderweg zijn. Dingen maken. Ik miep soms dat ik het te druk heb maar eigenlijk vind ik het druk hebben heerlijk.

En toch noem ik mezelf introvert en verlegen. Wat klopt hier niet?

Als ik het gevoel heb dat ik stil sta qua ontwikkeling moet ik van mezelf verplicht weer even opdreunen in wat voor situaties ik me allemaal bevond afgelopen jaar. Ik maakte hierboven de vergelijking met die hardloper die al bijna een marathon loopt maar zichzelf nog steeds als a-sportief bestempelt. Zo zag ik mezelf steeds als introvert verlegen meisje maar toch stap ik blijkbaar zonder problemen tal van brugwachtershuisjes binnen en ga zonder mokken bij Club Interbellum-mensen op de koffie.

Het gaat vooral om het doorbreken van je denkpatroon.

Een hele tijd geleden leerde ik van Lianne dat je jezelf moet benoemen zoals je jezelf graag wilt zien. Dan ga je er uiteindelijk in geloven en ga je er ook naar leven. Ik ben Aline, ik ben een fotografe. Ik ben creatief, ondernemend en deins nergens voor terug. Ik ben trots op de dingen die ik maak. Ik hou van uitdagingen en stort me het liefst in een tof project. Ik vind het geen probleem om een praatje met iemand aan te knopen.

Goed, nog even over die ontwikkeling. Ben je na een potje relativeren en nadenken nog steeds niet overtuigd dat je heus wel daadwerkelijk sprongen hebt gemaakt? Duik je archieven in. Sabine bracht me op dit idee. Als het eenmaal visueel wordt kun je nog extra een potje trots zijn op jezelf. Als het eenmaal visueel wordt kun je zien dat je echt heus niet stil gestaan hebt. Ik heb twee keer per jaar een klaslokaal dat ik moet inrichten met mijn werk waardoor alles opeens visueel wordt, maar niet iedereen heeft dat natuurlijk. Dus neem eens de tijd om je eigen werk te bekijken en te vergelijken met dat wat je voorheen maakte.

Ik heb gewoon maar even wat totally random voorbeelden gepakt. Expres geen serieuze projecten want ook in uitprobeersels zit verbetering.

lijngroot 212-(2)

Ik snap inmiddels iets beter hoe zwart/wit werkt. ;)

lijngroot Schermafbeelding-2014-08-28-om-15.03.14

Ook erg fijn: je Bloglovin’ tijdlijn doorscrollen. Ik moet toch zeggen dat ik mijn blog er in 2014 visueel iets aantrekkelijker uit vindt zien dan in 2013.

lijngroot 144

Hoewel ik in de studio werken eigenlijk heel stom vind ben ik toch blij dat er enige vooruitgang te zien is. We werken nu op school regelmatig in de studio. Analoog, dat dan weer wel wat het toch nog een beetje leuk maakt. Met de technische camera of met een Hasselblad zoals de foto rechts.

lijngroot Robbin-4

Ha dit vond ik dan wel weer grappig. Je zou bijna denken dat dit twee keer dezelfde persoon is! Maar nee. Links is Robbin, rechts Ilse. Blijkbaar heb ik wel een favoriet standpunt door de jaren heen.

lijngroot confettiali Strand Schermafbeelding-2014-08-28-om-15.47.28

Iets wat eigenlijk nooit veranderd is, is dat ik mezelf graag als proefkonijn neem. Niet omdat ik nou zo vol van mezelf ben, maar omdat ik het makkelijker vind om te experimenteren als ik helemaal in m’n uppie ben dan wanneer ik iemand anders mijn ideeën of probeersels uit laat voeren. Waar ik in 2011 nog veilig in mijn slaapkamer de lelijkste zelfportretten maakte, ging ik in begin 2013 een heel weekend naar Vlieland om daar tijd te besteden aan zelfportretten en flanste ik in 2014 in een middagje een filmpje in elkaar. Dit filmpje kun je hier bekijken en ik ben daar stiekem nog steeds heel trots op.

lijngroot

Nouja goed, ik denk dat de boodschap wel duidelijk is, en dan heb ik nog niet eens mijn ‘serieuzere’ werk getoond. Kijk eens terug om je stuk te lachen, om vervolgens een portie trots te zijn op jezelf op wat je nu bereikt hebt. Probeer oude denkpatronen te doorbreken om op die manier weer nieuwe stappen te kunnen maken.

En waarschijnlijk lees ik dit stukje terug over twee jaar en lach ik dan heel hard om de foto’s waar ik nu redelijk trots op ben.

Maar dat zien we dan wel weer.

Reacties

  1. Neeeee joh! Aline, jij gaat echt met sprongen vooruit! Dat zie ik als vaste lezeres, maar dat zie je zelf gelukkig ook als je de boel zo naast elkaar zet. Ga zo door, en onthoud: soms is het helemaal niet erg om heel even stil te staan!

  2. Hé, dat is Ganna! Dus jij bent de Aline waar Ganna altijd mee omging in lwd, haha. Nu ben ik weer op de hoogte. Ik ben sinds de middelbare school met haar bevriend (en nog steeds ;-))

  3. Lieke schreef:

    Zelf heb je vaak niet door hoe je groeit. Goed en leuk idee om foto’s uit verschillende jaren zo naast elkaar te zetten. Maar je gaat echt wel vooruit hoor en i <3 je blog!

  4. Kim schreef:

    Haha ja, op zo’n manier kun je inderdaad het beste je eigen vooruitgang zien. Herkenbaar :)

  5. Sabine schreef:

    Wat gaaf om dit ook zo bij jou te zien, en wat een stappen heb je gemaakt! Ik ben het eens met Lianne en de beschrijving die je jezelf geeft zoals je jezelf graag ziet, en zoals anderen (ik in ieder geval wel) jou ook zien.

  6. Chantal schreef:

    Herkenbaar gevoel! Toch altijd fijn om achteraf te zien dat je eigen gevoel niet klopt en je toch vooruit bent gegaan :)

  7. Ilse schreef:

    Ha, goed zo! Ik herken dat wel, het gevoel van vooruitgang willen boeken. En dan soms denken dat je geen klap bent opgeschoten, terwijl je eigenlijk ONGELOOFLIJK VEEL hebt gedaan en nog steeds doet! Ik vind dit een mooie post. Ik heb zelfs een zin gequote in m’n quoteboekje. =)

    • Aline schreef:

      Wat leuk om te horen dat het je geïnspireerd heeft! :)

      • Ilse schreef:

        O, dat heeft het zeker! Ik ben zelfs zo onder de indruk dat ik aan het terugkijken ben geslagen op mijn blog. Ik wilde sowieso voor volgende maand een post maken over de veranderingen van het afgelopen halfjaar. Maar door jouw post besef ik me dus dat terugkijken daar ook onderdeel van uitmaakt! Ik wil vaker terugkijken en trots zijn. In plaats van niet kijken. En als ik het al doe vooral denken: zucht, wat deed ik het erg toen. Kon ik het maar ongedaan maken. Ik wil trots zijn. En eigenlijk lukt dat best wel! =)

  8. Nienke schreef:

    Weet je wat het is. Je ziet je ontwikkelingen vaak pas als je veel verder bent :) Ik vind ‘t goed dat je zo alles op een rijtje zet, want het laat zien dat er wel degelijk vooruitgang in zit! Ik had ook pas in het 3e jaar van m’n studie voor het eerst het gevoel dat ik iets geleerd had in jaar 1+2. Komt goed!

    • Aline schreef:

      Ho misschien gaat er dan nog een complete wereld voor me open in m’n 3e jaar :D Ga nu naar het 2e. Ik ben heel erg benieuwd hoe ik er voor sta over een jaar, of over twee jaar.

  9. Sanne schreef:

    Je gaat diagonaal hoor! Omhoog, welteverstaan. Weet je dat ik toevallig van de week nog dacht: wauw, het lijkt me fantastisch om een echt talent te hebben, zoals Aline bijvoorbeeld (en nog een paar mensen). Dus er zijn ook weer anderen die naar jou opkijken :-)

  10. Ruth schreef:

    En vergis je niet. Introvert heeft niets met verlegen of onzeker te maken. Het is een ‘zijn’ waarin jij een andere manier van jezelf opladen en uiten hebt, die anders is als de extraverte alleskunner. Anders, als in uniek, met eigen stijl, met aandacht.

  11. Imre schreef:

    Aline! Jij denkt precies zoals ik denk (jij iets positiever, dat moet ik nageven)
    Het gekke van ontwikkeling is dat je pas later ziet dat je die gemaakt hebt, maar dat de enige manier om deze ontwikkeling te maken is om erop te vertrouwen dat je deze maakt.
    Ik lees geen blogs, maar jouw blog is ge-wel-dig.
    O ja, en maak nog een poekie-plog! ASJEBLIEFT ASJEBLIEFT ASJEBLIEFT

    • Aline schreef:

      Awh wat een lieve comment :) Hahahaha als mijn poekies weer eens zin hebben om de hele dag achtervolgd te worden (soms liggen ze gewoon hele dagen te slapen ;) ) zal ik me eens wagen aan een poekieplog

  12. Marike schreef:

    Mooi geschreven, ik denk dat bijna iedereen wel mensen om zich heen heeft die net iets meer of iets net iets beter doen. Maar ik heb ooit geleerd dat ook die mensen onzeker zijn en eigenlijk denken dat ze niet op de top van hun kunnen zitten. Maar het inzien scheelt vaak al de helft. En vaak terugkijken naar de verandering die je hebt doorgemaakt is ook goed, we vergeten snel hoeveel er stiekem verandert. Mooi voorbeeld zijn natuurlijk jouw foto’s, prachtig om het verschil te zien! En zo zie je eigenlijk dat je heel erg gegroeid bent!

  13. Lauriëtte schreef:

    Je gaat super erg vooruit Aline, moet je dat verschil eens zien! Vind het heel mooi wat Lianne toen tegen je heeft gezegd en hoe jij dat hebt ingevuld. Ik ga dat ook eens voor mezelf doen, volgens mij zit er een grote kern van waarheid in en is het vaak gewoon écht een kwestie van in jezelf geloven.

  14. Savitri schreef:

    Je beschrijft het zo mooi (en herkenbaar) en goed. Het is makkelijk om te zeggen dat je je oude denkpatronen moet doorbreken, maar doe het maar eens. Tof dat je ook laat zien hoe je dat toch probeert te doen, heel sterk. :)
    En weet je, onzeker zijn is vaak ook makkelijker, vertrouwd.

  15. Linda schreef:

    Tof dat je dit zo mooi kan beschrijven, je ontwikkeling. Ik zie zeker wel groei, ik volg je nu al een hele tijd en hoewel ik je foto’s altijd al prachtig vond, zie ik wel dat je jezelf heel erg aan het ontwikkelen bent, dit straalt door in je foto’s ;)

  16. Ruurdje schreef:

    Goede tip! En ook bij vagere dingen werkt het. Zo vond ik het moeilijk te bedenken wat ik wilde na mijn afstuderen. Ik was wel zoekend, maar ik had niet het idee dat ik verder gekomen was. Totdat ik na 2/3 maanden een vriendin sprak die net afgestudeerd was en ik merkte dat zij op hetzelfde punt zat waar ik begonnen was. Ik kon haar tips geven en zag dat ik alweer een paar stappen verder had gezet. Fijn om te merken!

  17. Anne-Fleur schreef:

    Wat goed :D vet leuk om die verschillen te zien. Als ik me afvroeg of ik iets geleerd had luisterde ik ook oude opnames en filmpjes terug. Gelukkig was er dan echt niet te ontkennen dat er daadwerkelijk vooruitgang geboekt was ;-) alle inzet (en collegegeld) zijn nooit voor niks!

  18. Made by Carlijn schreef:

    Super goed stukje! Werkt heel erg motiverend. Ik heb ook vaak het gevoel dat ik stil sta, maar als ik inderdaad terug denk over hoe ik “vroeger” was, en dat vergelijk met nu, dan ben ik heel veel veranderd over de jaren en heel erg vooruit gegaan. Je moet soms gewoon even en momentje voor jezelf nemen om terug te kijken op wat je allemaal bereikt hebt :) Goed artikel en heel inspirerend!

  19. Jacqueline schreef:

    Een mooi, herkenbaar, persoonlijk verhaal. Ik zelf heb ook wel eens het gevoel dat ik stil sta, maar ik denk nu dat, dat nodig is, om daarna een enorme sprong voortwaarts te kunnen maken. :-)

  20. Styling Note schreef:

    Meid, je maakt prachtige foto’s. Niet alleen mooi, maar je weet er altijd een bepaalde sfeer aan te geven dat aantrekkingskracht heeft. Kijk maar naar je volgers. De manier waarop jij de kijk op de dingen om je heen vormgeeft weet je over te brengen, en dat is nog belangrijker dan een mooi plaatje.

  21. Paul schreef:

    Aline, ik kijk met veel bewondering naar jouw foto’s. Ik ben dan wel geen kenner van technieken, maar het gevoel dat jouw foto’s overbrengen komt keihard binnen. Tijd om niet langer ‘stiekem’ trots meer te zijn. Trots zijn op het werk dat je maakt, is meer dan terecht.

  22. Francine schreef:

    Je bent echt zoveel vooruit gegaan en je ik ben altijd erg onder de indruk van je foto’s. Jij bent een van de weinigen wiens foto’s me echt iets doen.

    inspirerend stukje :)

  23. Irene schreef:

    Dat heb ik dus ook steeds op school he! Ik zit in m’n laatste jaar en ga aan m’n eindstage beginnen en als ik er aan denk schiet ik in de stress omdat ik denk dat ik echt NIETS kan en niets geleerd heb. Dan moet ik mezelf er even aan herinneren dat ik al 3 jaar zonder herexamens ben doorgekomen dus blijkbaar doe ik toch wel iets goed.
    Die onzekerheid.

    Dat van dat je jezelf moet benoemen vind ik wel een goede tip. Net zoals ik het fijn vind dat jij toegeeft dat je je soms onzeker voelt. Dat maakt dat ik me niet alleen voel in m’n ‘strijd’ :)

  24. angelaa schreef:

    Stop met die onzekerheid oh my. Volgens mij ziet de helft van jouw blog-volgers je als voorbeeld (ik in ieder geval wel) en inspireer je enorm veel mensen.
    Je gaat absoluut vooruit in elk creatief aspect en je gaat je sowieso nog meer ontwikkelen. Over een paar jaar kent iedereen “Aline van die papieren bootjes”

  25. Wow, wat een vooruitgang, en zo enorm inspirerend, en dat meen ik!

  26. Isabel schreef:

    Het is goed dat je je foto’s van 4 jaar terug niet meer zo goed vind en er eigenlijk een beetje om kan lachen, want dat betekent juist dat je vooruit gegaan bent! Ik vind het een heel goed stuk, wat je geschreven hebt. En je bent zeker vooruitgegaan, zowel qua fotografie als schrijven en persoonlijk.

  27. Olga schreef:

    Terugblikken is zo belangrijk! Je groeit natuurlijk altijd. Gebrek aan ervaring is iets waar ik het altijd moeilijk mee heb gehad. En als je de ervaring dan hebt, dan denk je er niet eens meer overna. Meer waardering voor jezelf is af en toe weleens goed. Je hebt van die mensen die het verschrikkelijk vinden om ouder te worden, maar ik vind het juist superfijn. Hoe meer je leert, hoe meer je aankan en hoe tevredener (is dat een woord?) je met jezelf kan zijn. :)

  28. Robbin schreef:

    Proud, as always.

  29. Angela schreef:

    Wat goed dat je die vooruitgang kunt zien op de foto’s, leuk dat je ze naast elkaar hebt gelegd. En wat een verschil tussen die zwart/wit foto’s!

  30. Mikki schreef:

    Ik vind je echt met sprongen vooruit gegaan, nu je het zo naast elkaar zet! Wat cool
    Ik ben trots

    Die Hasselblad foto is trouwens enorm mooi

  31. […] us to think that we’re not making any progress at all. I remember reading a blog post by Aline of Paperboats (Dutch blog) where she spoke about this progress bias and how your own insecurity, creative block, […]

Laat een reactie achter