Het leven kent ook minder leuke dingen

10 augustus 2013 - Persoonlijk, Schrijfsels

Ik denk aan je. Elke dag. Niet meer zo obsessief als vroeger. Het slijt. Het slijt met de dagen, maanden, jaren. Het verdriet blijft. Het gemis ook. Die lege plek blijft.

Ik vind het maar gek hoor. Zoveel dingen zonder jou, terwijl je vroeger altijd zo dicht bij me stond. Kletsen. Uren konden we kletsen. Over alles. Over de buurvrouw, over je mooie tuin, over wanneer we weer eens gingen winkelen. Met jou kon ik als de beste mensen kijken in de stad. Lekker roddelen. En hamkaas croissantjes eten bij het bakkertje op de hoek.

Ik vind het maar stom. Dat ik sindsdien altijd alleen heb moeten winkelen, en alleen mensen kijken is ook lang zo leuk niet. De hamkaas croissantjes proeven toch anders. Maarja er zijn wel meer dingen stom. De tijd tikt door. Kleine sporen van jou in ons huidige leven worden meer en meer uitgewist. Je bent steeds verder van ons weg. Dat vind ik zo gek. Je zult steeds meer en meer missen van mijn leven en uiteindelijk heb je maar een heel klein deel van mijn leven meegemaakt. Maar daar denk ik liever niet over na.

Als ik bij papa op bezoek ben realiseer ik me dat jij ook in dat huis hebt geleefd. Dat jij hier op stond, en ging slapen. Dat jij hier at, televisie keek, boeken las, je sigaretjes rookte in de keuken, zittend op je krukje.

Vandaag ben je jarig. Eigenlijk moet ik was je jarig zeggen. Maar het is toch nog steeds je verjaardag? Ik ben maar gestopt met tellen hoe oud je eigenlijk zou zijn geworden. Voor mij blijf je altijd 45. Vandaag koop ik je favoriete bloemen. Vandaag drink ik halve glaasjes wijn, want dat kon je altijd zo goed en proost ik op jou.

Proost mama.

Jeugd

Reacties

  1. M schreef:

    Wat een prachtwoorden, wat eerlijk en wat mooi. En verdrietig, :*

  2. Marlies schreef:

    Ik reageer eigenlijk nooit op je blog (hoewel ik hem met veel plezier lees), maar hier werd ik even stil van. Prachtig, persoonlijk stukje, herkenbaar ook. Laat het wijntje smaken. Knuffel;

  3. Curly Creative schreef:

    Sterkte meis, verdrietig dat je je mama moet missen <3

  4. Desi schreef:

    Wat een mooie, maar verdrietige woorden. Heel dapper dat je dat hier zomaar zet. Heel veel sterkte meis. Liefs

  5. Nanda schreef:

    Mooi geschreven, precies verwoord zoals ik over mijn mama denk, al is dat nog helemaal niet lang geleden. Dat doorleven is zo gek.

    En ik vraag me zovaak af waar mama (en jou mama, en alle andere overleden mensen) zijn. Ergens zonder pijn en zorgen? Ik hoop het.

    • Nanda schreef:

      JouW mama natuurlijk.

    • Aline schreef:

      Tja, ik ook. Ik geloof niet echt zo in een hemel of in leven na de dood maar de gedachte dat ze helemaal ‘weg’ zijn vind ik dan ook weer beangstigend ofzo.. Ik denk dat veel mensen gaan geloven in de hemel als een soort van troost. Als een troost dat je geliefde toch nog ergens voort leeft en wanneer je zelf doodgaat je diegene ook weer tegenkomt.

  6. ellen schreef:

    Mooi geschreven, erg dapper. Sterkte.

  7. Freya schreef:

    Wauw, wat ontzettend mooi geschreven! Veel sterkte!

  8. Sophie schreef:

    Prachtig geschreven, Aline, sterkte vandaag.

  9. Idwerd schreef:

    Erg mooi geschreven! Sterkte vandaag.

  10. Marije schreef:

    Dankjewel voor dit prachtige stukje.
    Dankjewel voor je fijne blog die ik net heb ontdekt.
    Echt, dankjewel. <3

  11. Laura schreef:

    Stil hier. Wat breng jij verdriet mooi onder woorden. En liefde, dat ook. Sterkte!

  12. Iris schreef:

    Ik word er een beetje verdrietig van :( Dat gemis lijkt me zó erg. Mijn vader is vorig jaar overleden, maar dat is toch ‘anders’ want daar winkelde en roddelde ik nooit mee. Dan voelt de leegte iets minder groots. Ook al kan die leegte nog steeds wel eens prikken. Je hebt het prachtig verwoord, wauw. Ik stuur heel veel liefs jouw kant op!

    • Aline schreef:

      Dankjewel, lief! Dode ouders zijn nooit echt te vergelijken met elkaar denk ik. Maar toch, het is en blijft voor iedereen even verdrietig en even stom en het doet evenveel pijn. Hoort bij het leven zeg ik altijd maar..

  13. Nagini schreef:

    Ik heb dit met tranen in mijn ogen gelezen. Heel mooi. Sterkte…

  14. Sabrina schreef:

    Heel mooi en heel veel sterkte!!

  15. Monique schreef:

    Wat prachtig geschreven.

  16. Debby schreef:

    Ik moet hier bijna van huilen, vind het zo naar voor je :(. Weet verder niet zo goed wat ik moet zeggen, maar vind het wel heel stoer dat je hier zo openlijk over durft te bloggen want dat lijkt me ook niet makkelijk. Sterkte <3

    • Aline schreef:

      Tja, ik heb ook LANG boven de ‘publiceren’ knop gezweefd maar ik dacht fuck it. Het is mijn blog, ik blog over wat ik wil en het hoort bij mij leven, dus bij mij. Daarbij zullen er vast mensen zijn die mijn blog lezen en in hetzelfde schuitje zitten dus misschien zijn dit soort berichtjes een soort van troost. Een troost dat ze niet de enige zijn. Dankjewel Debby voor je lieve reactie :)

  17. tbelle schreef:

    Aw ik word hier helemaal emotioneel van. Veel sterkte meid! <3

  18. Robbin schreef:

    Chapeau dappere vriendin van me. Trots op jou <3
    Je mama is ook trots op jou, dat weet ik zeker.

  19. Jana schreef:

    Wat mooi geschreven, heel veel sterkte vandaag. Dikke knuffel, ook al ken ik je niet.

  20. Mearten schreef:

    Prachtig geschreven, ik kreeg er tranen van in mijn ogen.

  21. Iemand die ik ken vertelde me vandaag dat ze binnenkort haar moeder gaat verliezen, en door dit stukje moest ik huilen. Het lijkt me zo ontzettend moeilijk!

  22. Minke Maria schreef:

    Wat een prachtig stukje tekst. Waar anderen misschien moesten huilen, voelde ik juist een enorme troost in je tekst.

    Sterkte vandaag, maar ook morgen en elke dag daarna.

  23. Barbara schreef:

    Ik moet het ook al heel wat jaren zonder mijn moeder stellen en ik begrijp je helemaal.. Vooral op belangrijke momenten in het leven steekt het gemis extra erg!

  24. Eline schreef:

    Dit is echt prachtig geschreven, ik werd er eventje stil van. Heel veel sterkte!

  25. Kelly schreef:

    Wat wil ik je graag knuffelen op dit moment. Ik heb je tekst twee keer gelezen om alles nog even extra op mij te laten inwerken. Wat heb je dit prachtig geschreven. Sterkte!

  26. Fée schreef:

    Heel mooi geschreven! Het heeft me, net als vele anderen, heel erg geraakt. Veel sterkte en hopelijk heb je een mooie dag gehad gister.

  27. Fay schreef:

    Wauw echt prachtig geschreven. Heel veel sterkte!

  28. Madelaine schreef:

    Jeetje, wat mooi geschreven. Je ontroert me met je woorden.

  29. Bo schreef:

    Ik ben hier even stil van…echt prachtig verwoord. Big hug en veel sterkte <3

  30. Loïs schreef:

    Ik reageer normaal eigenlijk nooit, maar ik wilde even zeggen dat ik het een heel mooi stukje vind. En vooral heel erg herkenbaar. Ben er helemaal stil van geworden.

    (Je blog is overigens erg leuk verder!)

  31. Sophie schreef:

    Jee wat mooi, ben zelf pas twee maanden terug mijn vader vrij plotseling verloren maar ik herken wel al wat dingetjes van je verhaal terug. Gewoon, dat hij me belde vanwege nutteloze dingen of moest giechelen om mijn grapjes, of dat we samen een fles wijn leegdronken. Sterkte.

  32. Mylene schreef:

    Pfoe, ik word er wel een beetje stil van. Je hebt het echt heel mooi verwoord en knap ook wel dat je dat zo op internet durft te zetten, hoor.

  33. Nine schreef:

    Dapper en mooi. Ik huil want je schrijft over mijn grootste angst.

  34. Olga schreef:

    De tranen staan in mijn ogen.
    Mijn moeder is er nog, maar ze geven haar niet lang meer. Als ik je woorden lees, zie ik wat me te wachten staat. Toch ben ik heel erg blij met de tijd dat ik haar had en nu nog heb. Sterkte.

    • Aline schreef:

      Jeetje, heftig! Geniet alsjeblieft nog zo lang met en van je moeder, nu het nog kan. Vraag haar alles wat je wilt vragen, zeg haar alles wat je wilt zeggen. Jij ook heel veel sterkte! <3

  35. Aline schreef:

    Hoe ik jullie stil kreeg met mijn stukje, krijgen jullie mij stil met jullie comments. Wat onwijs veel lieve woorden en berichtjes. Dankjulliewel <3

  36. Mariska schreef:

    Pfff, wat een mooi stukje. Kan me niet voorstellen hoe verschrikkelijk het moet zijn je moeder te verliezen. En dan zijn er altijd dit soort dagen waarop je er nog een beetje extra aan herinnerd wordt.. Heel veel sterkte Aline! x

  37. He bah ik zie dit nu pas. Kippenvel, want voor mij zo herkenbaar. Ik mis mijn mama ook zo. Het lijkt alsof het erger wordt, niet slijt.

    En verjaardagen zijn dan rot. En kerst. En zo. Moederdag. Eigenlijk is elke dag stom.

  38. The Moustaches schreef:

    Ahh schat, wat een prachtig stuk. Ik heb er geen woorden voor. Proost op je mama :)

  39. Lotte schreef:

    Kippenvel, meer woorden heb ik er niet voor.
    Heel veel sterkte, zeker op dit soort moeilijke dagen

  40. Masha schreef:

    Wat een verdrietig maar prachtig stukje. Je doet je mama er eer aan, sterkte!

  41. Marleen schreef:

    Jeetje zeg. Ik heb precies zon band met mijn moeder zoals jij hem omschrijft. Kan me niet voorstellen hoe het is om zonder te moeten. En dat is het zwaarst denk ik.. het moet. Het kan gewoon niet meer, zon band hebben met je moeder. Maar ontzettend mooi geschreven! Sterkte.

  42. Tamarah schreef:

    Wat een artikel zeg.. ik heb een brok in mijn keel. Veel sterkte!

  43. Natasja schreef:

    Wauw, ik heb jouw blog pas net ontdekt en ik zag dat het al een paar daagjes terug was dat je dit artikel online hebt gezet maar ik wou toch even laten weten dat ik er echt stil van werd, tranen in mijn ogen kreeg en toch even een brok weg moest slikken. God, wat moet het moeilijk zijn om zonder je moeder te moeten leven op nog zo’n relatief jonge leeftijd. Ik leef met je mee en wens je al het liefs uit de wereld!

  44. Angela schreef:

    Wauw, wat prachtig geschreven, en wat naar dat je dit hebt moeten meemaken! Deze dag is al even geleden, maar de bloemen zullen er ongetwijfeld nog steeds staan.

  45. Denise schreef:

    Prachtig geschreven en heel herkenbaar. sterkte!

  46. Stephanie schreef:

    Wat verdrietig, ik krijg er een brok van in mijn keel..sterkte!

  47. Tessa schreef:

    Wauw, ik ben echt ff helemaal stilgevallen. Echt zo mooi geschreven en dat over zo’n persoonlijk onderwerp. Ik heb respect voor jou!

  48. Mooi geschreven! Herkenbaar, in mijn geval betreft het mijn vader en is het nog niet zo lang geleden (1.5 jaar). Ik weet niet precies hoe lang het bij jullie geleden is, maar ook ik merk dat door de tijd het ergste verdriet slijt en het grote gemis minder wordt, hoewel het op sommige momenten helemaal niet zo voelt. De tranen worden minder en dat voelt ook weer gek. Hoop dat jullie op haar verjaardag samen mooie herinneringen op hebben kunnen halen:)

  49. Mateusz schreef:

    Wauw wat schrijf jij prachtig heb effen paar tranen door moeten slikken tijdens het lezen het gebeurt me niet vaak bij lezen van teksten. Je bent echt geweldig

  50. Laura schreef:

    Wat enorm mooi geschreven..

  51. Simone schreef:

    Ik ben er echt stil van. Je heb het mooi geschreven. Ik heb echt bewondering voor de manier waarop je het allemaal beschrijft, met kracht(nadat er zo een dierbaar persoon uit jouw leven is verdwenen.).

  52. Fleur schreef:

    Wat onwijs mooi geschreven.. daar word je stil van

  53. Kristen schreef:

    Heel erg herkenbaar. Op kerstdag 2011 is mijn vader uit het niets overleden en waar ik het vooral moeilijk is, is dat het leven zo ‘makkelijk’ doorgaat zonder iemand die zo belangrijk is..

  54. Ilse schreef:

    Via je verjaardagsgeval kom ik hier weer uit. Tranen lopen over mijn wangen want mijn mama is ongeveer een maandje geleden overleden en jij beschrijft precies een aantal dingen die ik mis. Echt heel erg mooi meid en veel sterkte tijdens de moeilijke tijden.

  55. Joëlle schreef:

    Ook ik kom hier via je jubileum dingie en ik kan je niet zeggen hoe mooi ik het vind wat je hebt geschreven. De tranen staan in mijn ogen terwijl ik zelf niks mee heb gemaakt dat hier ook maar op lijkt. Echt respect voor hoe je dit beschrijft.

  56. Kilay schreef:

    Jeetje, krijg er gewoon tranen in m’n ogen van. Mooi geschreven..
    Ik kwam trouwens je blog tegen en ben een beetje gaan scrollen door je verhaaltjes en wilde even melden dat je leuk schrijft haha!

Laat een reactie achter