Over hoe je een crazy cat lady gelukkig maakt

13 juli 2014 - Persoonlijk, Poekies

Wisten jullie al dat er een kattencafé komt in Amsterdam? Ik volg de ontwikkelingen hier van op de voet en onlangs is de crowdfunding behaald met 100%. Hoe leuk is dat! Wegzakken in een grote bank met een taartje in je hand terwijl de katten op je afspringen. Klinkt goed, toch? Ik wilde alvast ervaren hoe zo’n kattencafé was en in al mijn hysterie waren jullie er al van op de hoogte dat ik afgelopen dinsdag een bezoekje heb gebracht aan het kattencafé in Londen. (Op instagram kon je al wat kiekjes voorbij zien komen.)

Deze zou tot oktober volgeboekt zitten maar door een nieuw online boekingssysteem kwamen er opeens wat plekjes vrij. Ik wist niet hoe snel ik erbij moest zijn. In mijn hoofd had ik het al helemaal bedacht, dit is hoe het zou gaan:

  • Thomas en ik krijgen een tafeltje aangewezen en krijgen een torenhoge etagère met chocolade en andere versnaperingen. We gaan ons te buiten aan een heerlijke high tea terwijl er honderd katten om ons heen krioelen. Zeg maar ongeveer zo:
0g1WZ
  • Ons gesprek komt nauwelijks boven al het gemauw van de katten uit en we kunnen nauwelijks kiezen wie we willen knuffelen.

Of dit werkelijkheid zou worden kwamen we snel achter. Wandelend door Brick Lane – de hipste straat van Londen bereiken we onze bestemming. Lady Dinah’s Dat Emporium.

Dat dit mijn eerste associatie was bij een kattencafé is niet gek want ik was niet de enige die er zo over dacht. Voordat we naar binnen mochten kregen we een heuze reality check om iedereen even duidelijk te maken hoe het er aan toe zou gaan. En voordat je überhaupt naar binnen mag moet je al 5 pond af tikken. Voor de verzorging en medische kosten van de katten. Ik als crazy cat lady begrijp dat natuurlijk volkomen. Twee katten onderhouden kost me al een rib, laat staan als ik tien+ van die pluizige beesten zou hebben. Goed, we mogen de katten niet oppakken, we mogen ze niet wakker maken, we mogen ze niet voeren en je mag niet flitsen met je camera. Prima.

Bij binnenkomst komt de geur van brokjes en kat (elk kattenbaasje weet wat ik bedoel als ik de geur ‘kat’ noem) me tegemoet. We zoeken een leuk plekje uit in de kattenruimte die bestaat uit twee verdiepingen. Een soort etalage waar voorbijgangers aan het raam geplakt staan om een glimp op te vangen van London’s beroemde katten of in de kelder. Dat laatste leek me een beter plan.

Schermafbeelding 2014-07-13 om 16.31.26

Met mijn charmante nog niet bijgewerkte vliegtuigkapsel als een heuze hippe blogger aan de Red Velvet Cake.

Er was helaas geen uitgebreide high tea. Die teleurstelling duurde 2 seconde want wat er wel was, was overheerlijke taart. En poekies. Veel poekies. Geen duizend zoals op het plaatje hierboven maar 15 ongeveer. Vijftien poekies in hun paleis waar wij op bezoek zijn. En ze trekken zich er geen drol van aan. Ze slapen gewoon lekker door terwijl hysterische crazy catlady’s over ze heen buigen. Ik dacht dat ik hysterisch was maar er waren dus mensen die kattengeluiden na gingen doen om zo aandacht te trekken van de katten. Geen grap.

De poekies zijn hier opgegroeid als kittens dus weten niet beter dan dat ze wonen in een 2 verdiepingen groot paleisje dat stikt van de klimpaleizen, speeltjes en brokjes. Deze kittens waren anders waarschijnlijk afgemaakt of hadden sip in een asiel gezeten. En dat doet mijn poezenmoederhart goed.

kitteh kitteh1 kitteh2

HET WAS ZO LEUK.

ZOOOOO LEUK.

Je moet het niet zien als een kattenshow met katten die hun uiterste best doen het JOU naar je zin te maken (I mean, katten zijn nu eenmaal stronteigenwijze beesten). Je moet het zien als een huiskamer waar je kunt kletsen over koetjes en kalfjes en waar af en toe een kat langs hopt. Terwijl jij geniet van een chai tea latte en een taartje. Of een muffin. Of een sandwich. Je krijgt geen tafel aangewezen, je mag zitten waar je wil. Het liefst natuurlijk in de buurt van die ene slapende kat.

Als er dan eenmaal een kat ontwaakt en langs hopt storten er zich alleen wel 10 mede crazy cat ladies op. Inclusief ‘AAAAHH’ en ‘OOOOHHH’ en bijbehorende kat-imitatie’s.

Thomas en ik waren echter zo slim zo lang mogelijk te blijven plakken (het steekt dus blijkbaar niet zo nauw met die reserveringen, we konden zo lang blijven als we maar wilden). De tijd verstreek en het was bijna sluitingstijd. Gasten verlieten het café. Wij bleven met zijn tweeën over. Zo doe je dat.

kitteh4

Vriendjes gemaakt!

kitteh6

Ik doe hier mijn speciale poezenmoedernekmassage die elke kat waardeert. Het lijkt alsof ik hem knijp maar neem maar van mij aan dat deze poekie zielsgelukkig was.

kitteh7

Mag ik ook zo’n huiskamer? Inclusief de 15 poekies.

kitteh8

<3

kitteh9

Prrrr prrrrrr prrrrrrr.

(Tot zover mijn imitatie van een slapende spinnende kat.)

kitteh10

IK WIL NOG EEN KEER!

Voor wie zich nog het een en ander afvraagt: de hygiëne was helemaal prima. Bij mij thuis zwerven er meer kattenharen rond als in het hele café in Londen (ik ga om tips vragen). Het eten en drinken wordt in een andere ruimte bereid. Wel heeft het café de beperking alleen koud eten te mogen serveren. Het stonk helemaal niet naar drollen of kattenbak. Deze worden meerdere keren per dag schoongemaakt (kan ik nog een voorbeeld aan nemen). Het café zit aan een drukke weg maar ontsnappingsgevaar is er niet omdat je eerst door twee andere afgesloten ruimte’s moet voor je bij de katten bent. Als ik dan toch een minpuntje moet noemen is dat de bediening die tergend sloom was en soms ietwat onhandig. Overduidelijk mensen die hier werken voor de katten in plaats van de horeca-tijger (slechtste woordgrap van 2014, sorry) uit te hangen. Maar des te meer liefde krijgen deze beestjes.

ZOALS IK AL ZEI: IK WIL NOG EEN KEER.

De poekies waren lief en knuffelbaar, de taart was heerlijk en de algehele sfeer was relaxed. Wat wil een mens nou nog meer? Dat dit geweldige concept naar Nederland komt natuurlijk! Ik ben echt vet reuze benieuwd naar kattencafé Kopjes. Ik kan niet wachten!

Reacties

  1. Iris schreef:

    Super leuk! Ik wil dit ook! Fijn dat die katten het daar zo goed hebben.

  2. Marion schreef:

    Wow. Wow wow wow. Meer komt er even niet uit. Wat is dat geweldig!

  3. Ilse schreef:

    Gekteúúú! Ik denk dat ik een permanente niesbui over zou houden, maar het ziet er wel awesome uit. xD

  4. Nu wil ik ook een kattencafé.

  5. Paul schreef:

    Ik ben dol op katten maar heb er zelf geen een meer. Dus houd me op de hoogte van het kattencafé in Amsterdam. Daar wil ik namelijk zeker naar toe.

  6. Angela schreef:

    Zo leuk dit verhaaltje, en oh, wat schattig!

  7. Annouska schreef:

    Aaaahwvdit klinkt echt als jou cafe. Ik vind het erg leuk om te zien, maar of dit mijn ding is weet ik niet.

  8. Nienke schreef:

    Oohh geweldig! Ik wil ooohook! Gelukkig komt er een kattencafe in Amsterdam. (Wat ik als echte kattenliefhebber natuurlijk heb gecrowdfund) En ik wil ook wel wat tips wat ze doen tegen al de kattenharen..

  9. Laura schreef:

    Ooooo ik ben zo benieuwd naar Kattencafé kopjes en volg haar ook al heel lang! En stiekem ben ik nu nóg blijer dat ik in Amsterdam ga studeren… Ik weet wel waar ik te vinden ben ik mijn tussenuren.

  10. Wieneke schreef:

    Ohhh superleuk dat de crowdfunding gelukt is, dat had ik even gemist. Ik ga echt wel een keer kijken! Ik zou me wel mega storen aan de overdreven katten nadoe mensen, pffff. Dat doe je toch alleen thuis haha ;). Leuke foto’s!

  11. Ilse schreef:

    Dit klinkt geweldig, hoop dat ik er nog een keer heen kan. ;)

  12. Sabrina schreef:

    Aah wat gaaf! Wil ik ook heen!!!

  13. Hannah Aletta schreef:

    Ohhh, ik wil ook! Hoewel het thuis al een gezellige beestenboel is met mijn drie katten, klinkt dit echt als de hemel (behalve voor mijn kattenallergie dan). Ik word alleen van je verhaaltje al dolgelukkig.

  14. Lisa schreef:

    Ik ben niet eens een crazy cat lady, maar ik wil er toch heen! Het lijkt me een bizarre ervaring, in een ruimte zijn met zo verschrikkelijk veel katten :’)

  15. Senna schreef:

    Ik moet er niet aan denken daar te zitten. Één kat is al erg (niks persoonlijks, maar ik ben allergisch voor ze) maar VIJFTIEN! Verder ben ik best een dierenliefhebber hoor. Heus. Maar allemaal harige beesten in een café? Nee, sorry
    Voor de katten zelf vind ik het wel erg leuk

  16. Carlijn schreef:

    Jeeej wat leuk! Klinkt echt als een droom!

  17. Gabriëlle schreef:

    Ik wil ook een kat! Pls gun me een kat. Nee, mijn moeder houdt niet van al die haren dus daar geef ik haar wel gelijk in, maar het zijn echt leuke beesten!

  18. Naomi schreef:

    Wat super lief!

  19. Linda schreef:

    Ah dit is nóg leuker dan ik dacht! Heerlijke poekie foto’s <3

  20. Sjoukje schreef:

    Schattig zeg! Erg benieuwd naar de vestiging in Amsterdam ^^

  21. LNNK schreef:

    Haha wat enig zeg! Katten zijn zo leuk :) Ik baal nog steeds dat ik in de loop van de jaren allergisch ben geworden. Gelukkig kan ik nog wel bij katten in de buurt komen :)

  22. Stéphanie schreef:

    Heel veel hartjes voor deze post. Deze cat lady wordt helemaal gek en wil direct naar London verhuizen (of zo snel mogelijk weer een bezoekje aan het asiel brengen). Liefde voor poezen!

  23. Sas schreef:

    Ik wil ooooook!

  24. Lieke schreef:

    Kan niet wachten tot ik er heen kan gaan. Heb zelfs een kleine bijdrage gedaan voor dit hemelse paradijsje :D

  25. blauwesokken schreef:

    Oooooh wat leuk&geweldig!!
    Dit ga ik oprichten in Groningen heb ik nu even besloten. Supercooool.

  26. Anoeska schreef:

    Wat een geweldige ervaring moet dat geweest zijn. Ben heel benieuwd naar het kattencafé wat er in Amsterdam gaat komen!

  27. Kirsten schreef:

    Hoe leuk is dit! Ik wist helemaal niet dat er een kattencafé bestond… Straks even een kijkje nemen op de website van het café dat in Amsterdam komt.

  28. Mikki schreef:

    Ahhh dit is zo leuk en ik moet ook een keer naar Kopjes als het open is

  29. […] Over hoe je een crazy cat lady gelukkig maakt ~Aline is naar het kattencafé geweest. In Londen. En nu wil ik oooooooooooookkkk! […]

Laat een reactie achter