Niks doen

23 augustus 2015 - Persoonlijk

Doen jullie wel eens niks? Gewoon helemaal niks? Ik zelden. Mijn leven gaat vaak in een sneltreinvaart. Ik dender maar door. Mijn schema bestaat uit overuren, mijn hoofd nog des te meer. Ik leef, maar leef ik écht? Bewust? Moet ik niet meer genieten? Doe ik dat wel genoeg?

DW8A3883

Ja, blablabla. Vergeet niet te genieten. Ik zie het zo voor me in Comic Sans op een stuk robuust steigerhout en als een compleet nuchter iemand moet ik soms een beetje overgeven in m’n mond van dat soort spreuken. Maar toch. Denk dat steigerhout even weg. De Comic Sans verander je in Times New Roman en je hebt best iets om over na te denken. Hoe ik hier zo bij kom? Nou,

Ik ging op vakantie.

Met Thomas. We gingen afgelopen week naar mijn allerfavorietste waddeneiland Vlieland. Afgelopen jaar zwierf ik al tig keer rond op Vlieland voor mijn eigen fotoproject, het portretteren van de bewoners. Ik rende het eiland rond als een kip zonder kop met in mijn achterhoofd alleen maar dat fotoproject. Ik ben er nu dus foto’s maken zal ik, was m’n mantra. Ondertussen ontging het mooie eiland me compleet. ‘s Avonds zat ik alleen maar te Photoshoppen in het appartementje.

En zo gaat het eigenlijk vaak als we op vakantie gaan. Naar Stockholm, Londen, Berlijn, of welke plek we ook maar bezochten in de afgelopen jaren. Niet dat ik altijd naar m’n Photoshop zit te staren, maar we hebben volle schema’s, willen veel zien en veel doen. Want anders is het zonde. Bij thuiskomst ben je allesbehalve uitgerust. Bekaf. Blij, dat wel. Je hebt een mooie stad gezien. Maar écht vakantie gevierd? Mwah.

DW8A4385

Altijd maar druk druk druk

Buiten al die leuke tripjes om studeer me suf. Wat niet erg is want m’n studie is vet tof. Ik zet me voor de volle honderd procent in en werk daarnaast hard aan mijn fotografiebedrijfje. Krijg de ene leuke opdracht na de andere en mag in m’n handjes knijpen met al dat leuke werk. Ik zit soms nog tot in de late uurtjes naar m’n beeldscherm te turen en als ik niet bezig ben met een opdracht of met mijn studie dan doe ik nog eens een poging om mijn armetierige sociale leven te redden. Dat is hoe mijn leven er ongeveer uit ziet. Of ik er blij van word? Ja, mijn leven is eigenlijk hartstikke leuk en ik mag absoluut niet klagen. Heb ik soms niet het gevoel dat ik geleefd word in plaats van zelf te leven? Soms.

Je begrijpt na deze onsamenhangende uitleg misschien dat me die week niks doen niet zo verkeerd leek. Ik wilde eens op vakantie. Écht op vakantie. Waar je dingen los kunt laten enzo. Want daar schijnt onze generatie ook nog eens moeite mee te hebben, vooral ook nog eens met dat extra leven wat je leeft online. Ik wilde gewoon niks doen. Genieten. Kijk of ik dat nog kon.

Niks doen schijnt goed voor je te zijn. Het heeft soms een negatieve bijklank en het kan geassocieerd worden met luiheid. Niets is minder waar! (Joh, Ali, vertel me meer!) Over het algemeen ga je meer rust ervaren in je leven, en het zorgt voor helderheid, ontspannenheid en creativiteit. Bron? Geen idee, vast de buurvrouw die een cursus mindfulness heeft afgerond maar helderheid, ontspannenheid en creativiteit willen we toch allemaal een beetje extra in ons leven?

Niks doen dus.

Dat ging zo:

*Settelt zichzelf in het heerlijke kneuterige vakantiehuisje – zonder elektriciteit en stromend water – met thee, een kacheltje, pantoffels aan de voeten en een boek.*
“Shit, ik wil eigenlijk nog bloggen. Straks lopen al m’n volgers weg. Al zolang niet geblogd.”
“Oh Naomi wacht nog op foto’s, even snel sturen.”
*Opent mailbox*
“Vijf ongelezen mailtjes. Even lezen. Oh, of ik dat ene filmpje nog even in HD wil sturen. Sure. Ben de moeilijkste niet.”
“Oh kak ik moet dinges, even haar naam kwijt, nog mailen dat we onze afspraak nog even moeten verzetten.”
“Wat ging ik ook alweer doen? O ja, foto’s.”
“En oh ja, filmpje.”
*Opent Instagram en scrollt door de feed zonder daarbij eigenlijk echt aandachtig naar de foto’s te kijken”
“OK EN NU DIE FOTO’S STUREN EN KLAAR”
“Ik moet nog even opschrijven dat ik niet moet vergeten de dokter te bellen volgende week.”
*Zoekt agenda*
“Waar is m’n agenda? Oh daar.”
*Slaat agenda open*
*Paniek*
*Slaat agenda dicht*
*Kijkt naar batterij van laptop die aangeeft dat hij bijna leeg is. Paniek paniek paniek!*
“Waar ga ik m’n laptop opladen? In de washokken? In een restaurant?”
“Maak ik me nu serieus druk om een laptop?”
“Nu ga ik een boek pakken en LEZEN. Heb die dingen niet voor niets meegesleept.”

En dan ga je maar eens lezen. Ik lees nooit en ik wist precies waarom. Want dan knaagt het. Als een malle. Moet. Dingen. Doen. Moet mezelf nuttig maken. Zit ik hier een beetje stomme verhalen te lezen geschreven door iemand die zich wél nuttig heeft gemaakt door dit te schrijven en daar nu geld mee te vangen. (Ja jongens, die kronkels. Ze gaan overal. OVERAL.)

Maar, is er daadwerkelijk iemand die tegen me zegt dat ik als een malle dingen moet doen? Nee. De enige die dat zegt ben ik zelf.

DW8A4008

Niks doen komt nooit gelegen.

Het past nooit in je schema, ookal had je het nog zo goed uitgestippeld allemaal. Dus je kunt er maar beter gewoon tijd voor maken. Het koste me twee dagen om mijn overprikkelde hoofd uit te schakelen. Om te kunnen ontbijten om 14:00 zonder daarbij te denken: “Shit, helft van de dag verspild! We zijn op vakantie, vét zonde dan moet je de hele dag dingen DOEN!!!” Om te kunnen Rummikubben zonder daarbij te denken wat voor ongelooflijk suf spel het is en je dus eigenlijk je tijd wel beter kunt gebruiken. (Ik won overigens telkens ook al wil Thomas dat niet toegeven.)

Ik deed vrij weinig en eigenlijk daardoor weer heel veel. Ik maakte mijn hoofd leeg, hoe kotsiekots cliché dat ook klinkt, keek weer optimistischer tegen alles aan, mijn lontje werd weer wat langer. Als kers op de taart liep ik 16 kilometer hard. ZESTIEN kilometer. No way dat ik kan hardlopen in stressvolle periodes met een overlopende agenda. Dan moet ik maken dat ik thuis kom. Nu vloog ik door de duinen. Zonder ook maar een blik op de klok te werpen. Anderhalf uur later (ok, plus een beetje, slome oma) was ik klaar, uitgeput. En leeg.

Ik werd me bewust van het feit hoe verslaafd ik wel niet ben aan mijn telefoon en laptop. Hoevaak ik mijn mail even check of ik nog antwoord heb van die ene opdracht. Of ik nog nieuwe likes heb op Instagram. Afkicken is niet gelukt, en dat hoeft ook heus niet want we leven nu eenmaal in een digitaal tijdperk en al die apparaten zijn ook heus héél leuk, maar eens een avondje niks kan geen kwaad en maakt je best wel zen. Ontspannen. Probeer het eens.

DW8A3836

Dit was mijn onsamenhangende spreekbeurt over niks doen.

Afgelopen week was een van de fijnste weken van dit jaar. Ik kan nu weer even doordenderen. Met heel veel vlammen en vonken enzo. Om volgend jaar Thomas weer keihard in te maken met Rummikub. (En midgetgolf. En beachtennis. En badminton terwijl het eigenlijk duizend waait. En wedstrijdje ‘doe zoveel mogelijk pinda’s tegelijk in je mond’.)

(Oh en voor de liefhebbers: er komt een klein Vlielandfilmpje aan want ik kon het toch niet laten hier en daar wat mooie sfeerbeelden te filmen. Wel in super zen slow niks-doen stijl natuurlijk.)

Reacties

  1. Anne schreef:

    Shit, helft van de dag verspild! We zijn op vakantie, vét zonde dan moet je de hele dag dingen DOEN!!!”
    Als iemand me eens kan leren hoe ik dat los kan laten…. Ik vind het ook heel erg leuk om dingen te doen maar het wordt soms ook hier een beetje moeten. Dus dat gaat mijn goede voornemen zijn voor mijn vakantie zaeterdag (!!), gewoon rustig aan en als ik een museum/park/leuke wijk niet zie dan staat het er de volgende keer ook nog wel!

  2. Hanneke schreef:

    Ik hou van de eilanden! :) Niets vind ik altijd heel lastig, maar op vakantie lukt het wel.

  3. Merel schreef:

    En dit is waarom het me zo chill lijkt om eens helemaal zonder plan op vakantie te gaan. Zonder hawtspawts die bezocht en vastgelegd en het liefst ook meteen gedeeld moeten worden. En zonder de stem in mijn hoofd die zegt: “niet alleen hippe koffietentjes showen he, ook laten zien dat je cultureel geïnteresseerd bent en hier en daar een museum/bezienswaardigheid hebt meegepakt.’ Dit zou allemaal nog niet zo vermoeiend zijn als je in het dagelijks leven de rust zelve bent, maar… nope. Dus ik snap je heel goed. En je verhaal deed me weer denken aan de vakanties met mijn ouders op vakanties. Een paar lange zomerweken weinig tot niks doen. Hoogtepunt van de dag: ‘s ochtends vroeg naar de bakker fietsen voor verse broodjes. Badmintonnen, gewoon voor het huisje en stapels en stapels boeken lezen. (ik kan mijn hoofd vrij goed uitschakelen tijdens het lezen, al kost het me vaak ook een bladzijde of 30) Dus nee, dit heeft niks met steigerhout en comic sans te maken, dit is gewoon wat de mensch soms nodig heeft. Mooie post en ook mooie foto’s!

  4. Ik ben eigenlijk net hetzelfde. In mijn vakantie heb ik voortdurend dingen gedaan. Kamer opruimen en dat soort klusjes. Ik heb eigenlijk niet genoten. Tot een paar weken geleden, ik even een boek opensloeg en at deed dat deugd! Toen, op dat moment, had ik écht vakantie. Dat gevoel dat ik al die weken al niet geëvenaard en het deed me wel eventjes beseffen dat ik te weinig heb genoten. En zo onsamenhangend vond ik dit niet. Het is een heuse levensles die je hier verkondigd. Bedankt Aline. <3 Ik merk ook gewoon dat ik te sloom ben met dingen doen, waardoor ik een halve dag kwijt ben met gewoon mezelf aankleden en tanden poetsen. Ik ga dit opslaan, zodat ik het elke keer weer kan lezen als ik mezelf voorbij kros. (Oja, ik betrap mezelf erop dat ik ben opgestaan om 7 uur, omdat als ik opsta om 9 uur er te veel van mijn dag voorbij is. Probleem is wel dat ik al lig te knikkebollen om 21 uur..)

    Liefs,
    Britt

  5. Daphne schreef:

    Wat een fijne spreekbeurt en wat een wijze lessen en wat een super mooie foto’s.

  6. Hanne schreef:

    Mijn droomvakantie op dit moment is naar een huisje op het Zweedse platteland gaan (aan een meertje of zo) waar geen internet is en de hele dag alleen maar in het zonnetje zitten, zwemmen, lezen, spelletjes doen en tekenen :)

  7. Diana schreef:

    So true dit! Altijd maar dat stemmetje van doen, doen, doen. Niet je tijd verspillen, terwijl dat af en toe juist zo lekker is!

    Ik ben ook wel erg benieuwd waar je zo’n super schattig huisje kan huren?

  8. BySilke schreef:

    Je schrijft echt zo heerlijk, net zoals je heerlijke foto’s neemt. Ik zou wel eens een vliegje willen zijn en je bezig zien als je foto’s neemt, haha :D

  9. Mikki schreef:

    Vlieland is wel echt het perfecte eiland voor niks doen <3 Je kunt daar echt even alles vergeten, ik vind het heerlijk

  10. Emma schreef:

    Heerlijke spreekbeurt dit en ik ben benieuwd naar het filmpje<3

  11. Jennifer schreef:

    Leuk geschreven en herkenbaar, ik kan ook niet zitten niks doen..

  12. Eef schreef:

    Zit ik hier een beetje een blog te lezen van iemand die zich wel nuttig heeft gemaakt door dit te schrijven….
    Ik herken mezelf hier enorm in. Confronterend, haha.

  13. Iris schreef:

    Haha als ik alle reacties zo afga is er eigenlijk niemand die zich er niet in herkent. Ook de manier waarop je het beschrijft. De paniek herken ik wel ja, dat vooral denk ik haha. Mooi geschreven weer Aline en dat kan misschien ook niet anders met zo’n inspirerende omgeving.. Heerlijk!

  14. Marloes schreef:

    Bizar hè dat je tijd moet maken om niets te doen. En toch is het zo belangrijk! Heerlijk even de natuur in. Je foto op de hei (denk ik) is echt prachtig!
    – X Marloes

  15. Ilse schreef:

    Heerlijk om een week vakantie te hebben en gewoon even helemaal niks te doen of gewoon waar je wel zin in hebt! :)

  16. Iris schreef:

    Niks doen, dat is inderdaad een moeilijk opgave. Dat was deze zomer ook mijn uitdaging om gewoon af en toe niks te doen en niks te hoeven. Nog maak ik honderd lijstjes met wat ik niet moet vergeten. Zucht. Maar toch gaat het wel wat beter en kan ik er hopelijk straks weer tegenaan. Mooi stuk geschreven en ik ben verliefd op je foto’s!

  17. Marijn schreef:

    Bedankt voor deze spreekbeurt. Zo goed om even te lezen dat zoveel mensen dit hebben, op zo’n herkenbare manier.
    Een jaar geleden kwam ik overspannen thuis te zitten en moest ik gedwongen niets doen – zelfs toen vond ik dat ik best even het hele huis kon poetsen. En toen ik op therapeutische basis weer begon met werken moest ik wel wat productiever van mezelf zijn… Pijnlijk confronterend was dat, maar ook erg leerzaam.
    Ik heb sindsdien heel veel over mezelf geleerd en zie mezelf nog vaak hetzelfde gedrag vertonen, maar ik kan voorkomen dat ik er in doorsla.
    Moraal van dit verhaal; als je niet op tijd gaat ‘niks doen en genieten’ heb je een probleem, maar het goede nieuws is dat je kan leren om niks te doen en te genieten.

  18. Debby schreef:

    Mooie foto’s en goed gezegd… Niks doen is moeilijk. Ik ben hier op de camping uiteindelijk ook maar gezwicht voor de WiFi. Maar ben ook veel aan het lezen en poi aan het oefenen :). Af en toe word ik zelfs moe van het ‘niks’ doen. Series kijken, geen zin meer in. Facebook, geen zin meer in. Ik wil wel gewoon weer naar huis.

  19. Miranda schreef:

    Ik kan mij erg goed vinden in jouw spreekbeurt. Alleen heb ik dit jaar weer mijn vakantie strak gepland om zo veel mogelijk te kunnen zien. Ik vind het knap van je dat jou het wel gelukt is om hier aan te ontsnappen.

  20. Oooh echt iets met spijker en kop. Dit is precies hoe ik me regelmatig voel, maar jij brengt het zoveel beter onder woorden dan ik. Ik ga maar door, sta nooit eens stil. Maak bijna geen tijd om een keer gewoon een fijn rondje door utrecht te lopen, of lekker een middagje met een wijntje en een boekje op de bank. Ik probeer wel eens te niksen, maar dan ga ik bijvoorbeeld opruimen en dan heb ik weer niet mijn momentje gehad. Toch wel fijn om weer even met de neus op de feiten te zijn gedrukt door jouw stukje :)!

    • Aline schreef:

      En dat vind ik dan weer fijn om te horen, dat mijn onsamenhangende spreekbeurt dan toch nog nut gehad heeft ;) Hop, wijntjes drinken en door Utrecht wandelen jij!

  21. Lotte schreef:

    het is bijna pijnlijk herkenbaar hoe moeilijk je het hebt om niks te doen. Ik voel me ook meteen schuldig als ik eens een uurtje lig/zit te niksen, want ‘ik had ondertussen al dit of dat kunnen doen!’. Ik lees ontzettend graag, maar meestal kom ik er maar 10 minuutjes voor het slapengaan aan toe… En niks doen op reis? Dat kan ik al helemaal niet. Ik sta zelfs vroeger op dan tijdens een vakantie thuis, omdat ik zeker niets wil missen van al de bezienswaardigheden. Zucht.
    (ps: dat huisje op de eerste foto: dikke liefde! Wauw!)

  22. Karlijn schreef:

    Oooh, te herkenbaar. Vorig jaar ging ik twee keer citytrippen en ondanks dat dat heel leuk is, kwam ik echt kapot weer thuis. Maar dit jaar kwam mijn zenmoment in Griekenland, waar we met een grote groep waren en gewoon hele middagen niets deden bij het zwembad. En dat was zo fijn! Niets doen geeft je soms heel veel nieuwe energie :)

  23. Malou schreef:

    Mooi =] De eilanden zijn fijn.

  24. Marleen schreef:

    Goed stuk! Ik heb ook altijd aan het begin van een vakantie een knagend gevoel, als in: ik moet iets nuttigs doen, wat ik ben ik lui nu… Het duurt meestal even voordat ik dat los kan laten. Gelukkig lukt het meestal na een tijdje wel. Al doe ik nooit echt niks-niks, want een boek lezen of tientallen youtube-filmpjes kijken is ook iets, toch? ;)

  25. Miriam schreef:

    Oef, helemaal NIKS doen is inderdaad zó moeilijk! Leuk en mooi geschreven :D

  26. Suuz schreef:

    Serieus wat een goed artikel is dit!!
    niets doen is zooooo moeilijk! ik herken het allemaal wat je schrijft! maar toch zouden we er bewuster van moeten zijn en het meer moeten doen!! Leven in het NU!

  27. Sjoukje schreef:

    Ik niks heel graag, maar heel vaak heb ik er ook geen tijd voor. En als ik er dan tijd voor heb, niks ik liever niet. Lastig allemaal he.

  28. Annelies schreef:

    Ik kan eigenlijk best goed niksen, voel me soms een beetje schuldig als ik het doe, maar dat probeer ik dan snel uit mijn hoofd te praten :-)

  29. Kim schreef:

    Ja ja ja, zo herkenbaar! Er is een filmpje op YouTube gemaakt door Carrie Hope Fletcher (geen idee of je der kent) met de naam ‘the value of time’. Sinds ik dat filmpje heb gezien ben ik bepaalde dingen gaan beseffen, bijvoorbeeld hoeveel beter ik zou kunnen schilderen als ik alle tijd dat ik een beetje door Facebook aan het scrollen was had geschilderd. Om maar even een voorbeeld te noemen. Sindsdien kan ik nog geen film kijken zonder dat ik tegelijk een beetje teken in een schetsboekje of wat dan ook.. :’)

  30. Lonneke schreef:

    Dit is zo ontzettend herkenbaar. Ik heb altijd het gevoel dat ik iets MOET terwijl dat vooral iets is dat ik mezelf op leg. Wat dat betreft helpt social media e.d. daar ook niet echt aan mee. Het gaat allemaal zo snel dat je het idee hebt er regelmatig mee bezig te moeten zijn.

  31. […] Nu vind ik alles mooi wat zij maakt dus hup hup snel downloaden die hap! ▲ Aline schreef wat over niets doen, mooi stuk om te lezen en de foto’s zijn weer om te smullen. Echt ik hou van haar […]

  32. Wij genieten hier in huis vaak van niets doen, beetje hangen en genieten :) We plannen in de avonden eigenlijk nooit iets om gewoon niks te moeten! Zo fijn :)

  33. Vivian schreef:

    Dit was de mooiste en meest inspirerende spreekbeurt die ik in mijn leven ooit heb aanschouwd. Haha. Maar even serieus, ik vind dat je de spijker op zijn kop hebt geslagen met wat je schrijft over dingen ”moeten.” Ik krijg ook regelmatig als ik relaxed even wil lezen of een spelletje wil spelen het gevoel dat dat niet mag omdat ik eigenlijk zou moeten bloggen of schrijven of voor school of wat dan ook bezig zou moeten. Terwijl niets doen juist ook iets doen is: je zorgt voor je lijf en helpt je geest ontstressen en opladen en dat is heel waardevol!

  34. Tais schreef:

    Jouw verhaal heeft me écht aan het denken gezet. En ik herken me in sommige paragrafen echt zo hard. Ik kan echt niet niets doen op reis, ik heb de hele reis meestal al volgepland met alle dingen die we MOETEN doen, met net nog geen tijdsschema erbij. Voor ik nog eens een week ergens naartoe ga, zal ik je post er nog eens bijhalen, want eigenlijk heb je zo hard gelijk! Ik vond je post trouwens fantastisch geschreven, ik moest echt lachen met hoe je het allemaal beschreef. In mijn hoofd gaat het er soms ook zo aan toe!

  35. laura schreef:

    Ik vin jouw verhaaltjes en foto’s altijd zo ontzettend fijn! Kan jij niet dagelijk iets voor mij schrijven om zo te ontressen? (;

Laat een reactie achter