Onzekerheden overwinnen

27 mei 2014 - Persoonlijk

Hoi. Ik ben Aline. Ik maak foto’s maar of ik ze zelf nou zo mooi vind? Ik blog, maar ik vraag me soms af waarom mensen in vredesnaam komen lezen. Ik krijg soms verzoekjes of aanvragen om te fotograferen en dan denk ik ‘waarom ik? Er zijn twintig andere mensen die tig keer beter kunnen fotograferen dan ik.’

Hoi. Ik ben Aline en ik ben onzeker.

Ik ben onzeker als de pest als het aankomt op mijn creatieve kunnen. Dat ik dagelijks omringd ben door mensen met talent (zowel op internet als op school) waarmee ik mezelf kan vergelijken helpt daar ook niet echt bij en als ik complimentjes krijg dan borrelen er twee dingen door mijn hoofd. 1: Diegene meende het vast niet, zegt het alleen maar om mij beter te laten voelen en zelf karmapunten te verdienen. Of 2: diegene had vast geen verstand over datgene waar een complimentje over werd gegeven.

Het is vermoeiend. Want ik wil mezelf blijven overtreffen en er zal bij mij nooit een punt komen waarop ik vind dat iets af of klaar of goed of perfect is. En dat vreet energie. Energie die ik beter in andere dingen kan stoppen want mijn energie is niet eindeloos. Prestatiedrang. De lat steeds hoger willen leggen voor jezelf om beter te presteren. Zucht. Is het dan nooit goed? Kan ik dan nooit gewoon een keer zeggen: het is goed zo?

Afgelopen zaterdag ging ik naar school. Bepakt en bezakt met al mijn werk. Gewapend met een verfroller maakte ik met behulp van klasgenoten en vriendlief een lokaal wit en haalden we de boel leeg. Klaar voor mijn expositie die maandag zou plaats vinden. Bij mijn opleiding krijg je natuurlijk gewoon aparte vakken waarvoor je punten haalt, net als elke HBO opleiding. Maar je krijgt ook aan het einde van het jaar de schouw. Die MOET je halen om over te kunnen. Ik had er wel vertrouwen in, totdat ik zaterdag al mijn werk aan de muur had gehangen. “Is dit het? Moet ik het hier echt mee doen? Ik ga echt never nooit een voldoende halen..” Ik maakte wat fotootjes met mijn telefoon en ging naar huis.

unnamed-23

‘s Avonds lag ik in bed de fotootjes te bekijken. In mijn hoofd malend: oké, dit en dit moet toch anders hangen. Dat werk moet vervangen worden door dat andere werk en die tafels moeten ook anders. Maandagochtend ben ik achterlijk vroeg naar school gegaan om dit allemaal uit te voeren. Studiegenoten kwamen kijken en zeiden: ‘ziet er goed uit Aline!’ Terwijl ik ondertussen dacht ‘jaja, dat zeg je alleen maar uit beleefdheid…’

Ondertussen oefende ik mijn praatje nog eens en bereidde ik me mentaal voor op een stortvloed aan kritiek die ik zou gaan krijgen van het gehele docententeam. Want dat is hoe het gaat: jij staat daar in je lokaal op je aller aller kwetsbaarst met AL je werk aan de muur, de docenten komen 10 minuten kijken terwijl jij je praatje houdt en vervolgens krijg je feedback. Dit kan positief zijn of negatief. Ze kunnen je van school sturen of besluiten dat je lekker door mag naar het tweede jaar. Ik hield mijn praatje met trillende handjes, gloeiende wangen en klotsende oksels.

“Aline, jij bent allang niet meer dat onzekere meisje. Jij bent daar allang bovenuit gestegen. Het wordt tijd dat je het beeld over jezelf eens aanpast want je MAG er zijn. Sterker nog: we WILLEN dat je er bent.” Dat waren de woorden van de hoofddocent. Geen kritiek? Wat? Huh? Ik snapte er even niks van en toen ik het lokaal uit moest zodat de docenten hun laatste aantekeningen konden maken kneep ik mezelf 10 keer. Volgens mij ben ik aan het dromen en word ik straks wakker terwijl ik me keihard heb verslapen voor m’n beoordeling. Dat gebeurde niet. Eind van de dag kreeg ik de hoogst mogelijke score: een goed. Een facking goed.

Ik denk toch echt dat het eens tijd wordt mijn zelfbeeld bij te stellen. Want als er iets is wat ik heb geleerd op de kunstacademie het afgelopen jaar, dan is dat dat je jezelf nooit moet wegcijferen.

Hoi. Ik ben Aline. Ik mag er zijn. En mijn werk ook.

Reacties

  1. Laura schreef:

    Go Aline!

    Al herken ik het wel. Ook mbt foto’s. Er zijn zoooooveel fotografen, waarom ik? Toch heb ik superleuke klanten, die superblij met me zijn. En zit ik na een reportage regelmatig te oh- en ah-en achter het scherm (en soms te balen, maar hey, ik ben niet perfect).

  2. lieke schreef:

    Ja maar natuurlijk mag je er zijn! Iedereen heeft onzekerheden maar elke keer als ik foto’s van jou op je blog zie staan denk ik potverdorie wat heeft dat mens een talent zeg! Om dat jij zo’n sfeer weet neer te zetten. Echt. Wees er maar trots op

  3. Dagmar schreef:

    Hey aline ik wil je even zeggen dat ik je blog echt geweldig vind en je fotografie ook. Veel plezier in je vakantie en doe de poekies de groeten liefs

  4. Anne schreef:

    Zo herkenbaar. Ik heb het soms op werk ook nog, dan zeg ik dat ik het project ga doen en tegelijkertijd denk dat ik zo door de mand ga vallen. Maar op het moment dat je het herkend kan je er ook wat aan doen. En ik ga nu iets verschrikkelijks zeggen, waarvan ik gedacht had dat ik het NOOIT, zou zeggen… Komt het: het wordt minder als je ouder wordt. Tenminste bij mij werd het na mijn 30ste (ben 32….) echt beter. Het gaat nooit helemaal weg maar wel het is hanteerbaar. (Uitzonderingen zijn er altijd). Dus hou die laatste regel erin!

  5. Eline schreef:

    Hai!
    Wat heb je dit mooi geschreven. Iets wat ik ook regelmatig heb. En weet je? Ik denk dat het altijd wel
    In je blijft zitten. Is je karakter. Maar er aan blijven
    Werken probeer ik ook.
    En dan is het fijn om dit te lezen

  6. Daphne schreef:

    Herkenbaar ja. Iedereen kent dit gevoel wel, denk ik. Ik doe een studie die met film te maken heeft en ondanks dat het voornamelijk een theoretische studie is, voelen al die andere studenten soms ook enorm intimiderend. Maar oh, wat moet dat eindoordeel dan goed gevoeld hebben!

  7. Wendy schreef:

    Zo ontzettend herkenbaar. Tijdens mijn opleiding SPH kregen we een casus en moesten vervolgens een rollenspel spelen met een onbekende student uit één van de laatste leerjaren. Ik voelde me zo onzeker. Tijdens heel dat rollenspel voelde ik me zenuwachtig en had ik echt het idee dat ik er niks van bakte. Toen het rollenspel was afgelopen moest ik op de gang gaan wachten op mijn oordeel. Mijn ‘tegenspeelster’ bleef binnen om te vertellen hoe zij mij ervaren had als ‘hulpverlener’. Toen ze naar buiten kwam en naast me kwam zitten, zei ze: “Je hebt echt zo goed je best gedaan. Je bleef ontzettend rustig, terwijl ik het je helemaal niet makkelijk maakte als cliënt.” WAT?! Ja, grapje zeker. Maar nee, dat was het niet. En dat hoorde ik later ook van de docenten. En ongeveer kwam het op hetzelfde neer als wat ze bij jou zeiden: ik moest stoppen met onzeker zijn, want binnen in mij zat een top hulpverleenster.

    • Aline schreef:

      Klinkt als eenzelfde situatie! Het is gewoon zo moeilijk en lastig die onzekerheid eruit te rammen. Brrr die rollenspellen heb ik ook ooit moeten doen (ik heb een jaar CMV gedaan en kreeg daarbij dezelfde vakken als SPH). Nog trauma’s van. Goed dat jij ‘t zo goed deed! :)

  8. Anieke schreef:

    Ah Aline! Wat fijn dat het zo goed was :) een heel herkenbaar gevoel trouwens, maar we leven dan ook in een soort ‘castingmaatschappij’ waarbij je eigenlijk alleen geldt als je een talent hebt of een interessant karakter of iets dergelijks. Legt veel druk op mensen, jammer…

  9. Made By Carlijn schreef:

    Mooi geschreven en echt ongelofelijk herkenbaar. Je omschrijft echt precies mijn gevoelens en gedachtes in soortgelijke situaties.

  10. Maxime schreef:

    Niet zo onzeker zijn joh! Je schrijft ontzettend leuk, ik ben jaloers op je fotografiekunsten en ik denk ergens dat iedereen dit wel een beetje heeft. Maar hey, als je even niet in jezelf gelooft zijn er altijd nog anderen die wel in jou geloven.

  11. Marion schreef:

    Wow, prachtig geschreven. Dat laatste zinnetje bracht tranen in mijn ogen. Ik weet hoe het is en ik vind het zo mooi als ik weer over iemand lees die die lat uit de lucht pakt en in plaats van hem weer een stukje hoger te leggen deze keer naast haar neer legt, waardoor ze eindelijk tegen zichzelf kan zeggen: Het is goed zo. Ik ben goed zo.

  12. Kimberly schreef:

    You go girl!! Super super goede beoordeling zeg, wauw!! Je hebt echt een mooi blogje geschreven die voor mij ook heel herkenbaar is

  13. Minou schreef:

    Dit is ontzettend herkenbaar, en je hebt gelijk. Jij bent Aline, en je mag er zijn. En je werk ook.
    Ik ben letterlijk gek op je foto’s en hoop dat jij ooit een boek uitbrengt, zodat ik dat kan kopen en uren naar je prachtige foto’s kan kijken. Want dat doe ik graag.

  14. Nena schreef:

    Heel herkenbaar, helaas. Toch vind ik werkelijk iedere foto die ik op je blog zie heel mooi en vind ik je schrijfstijl heel fijn, daarom kom ik terug! Gefeliciteerd met je beoordeling, je verdient het!

  15. Eva schreef:

    Natuurlijk mag je er zijn, en je werk uiteraard ook! Ik herken mezelf hier echt in, vooral in die “er zal bij mij nooit een punt komen waarop ik vind dat iets af of klaar of goed of perfect is.”

  16. Marieke schreef:

    Heel herkenbaar. Vooral dat ‘wanneer is goed nou eens gewoon goed’. Ik hoop dat ik óóit dat punt bereik, maar ik betwijfel het, haha!

  17. Karlijn schreef:

    Oh wat ontzettend goed. Wow. Toen ik je foto’s op instagram zag, kon ik me de spanning helemaal voorstellen. Pff, dat ze dan allemaal naar je werk gaan kijken en er iets over gaan zeggen. (ik word al zenuwachtig als ik er aan denk). Ik vind het al niets als er mensen naar me kijken (dan hoor ik hun negatieve gedachtes al). Maar jij hebt het ‘maar’ mooi gedaan. En dan al die mooie complimenten, JOUW werk is TOP en ik hoop dat je er een beetje trots op kunt zijn (al is het maar een klein beetje, alle beetjes zijn goed :)). X

    • Aline schreef:

      Aww dankjewel Karlijn :) Ik kan je vertellen dat ik duizend kleuren schijt op ‘t moment dat 8 docenten mijn foto’s bestuderen (ik heb het ook in de lessen wanneer ik mijn werk op tafel moet leggen) maar ik speel constant in mijn hoofd ‘alles gaat voorbij, alles gaat voorbij, alles gaat voorbij’. Want het gaat voorbij en ‘s avonds lig ik weer in mijn veilige bedje hihi.

  18. Kim schreef:

    Heel mooi geschreven. Goedzo! Wat fijn dat je zo’n goed cijfer hebt gekregen, kun je trots op zijn! En ik ben gek op je blog, je verhalen en je foto’s. Niet uit beleefdheid, maar omdat het zo is :)

  19. Alisa schreef:

    Wat mooi geschreven! Gefeliciteerd met je goed, je hebt het verdiend. :)

  20. Nienke schreef:

    Natuurlijk mag je er zijn! Sterker nog: we zijn allemaal super blij dat je er bent, van wie moeten we anders al die geweldige blogs met schitterende foto’s lezen?
    Maar het gevoel is wel herkenbaar.. Hoe vaak ik ook hoor dat ik wel goed ben in mijn werk, en dat ik een geweldige vriendin (quote van de boyfrend) ben het zelf geloven doe ik van binnen nog steeds niet. Hopelijk gaat dat ooit nog komen!
    Geniet van je vakantie!! (Als werkend persoon lichtelijk jaloers op die heerlijk lange studenten vakanties) ;)

  21. dromenfabriek schreef:

    Het heeft bij mij 5 academie jaren gekost om dit niet alleen te weten maar ook oprecht te voelen, en nog steeds is de onzekerheid en het perfectionisme in volle glorie aanwezig.

    Gewoon doorgaan, je mag er zijn, voor je het weet heb je je diploma en ben je oneindig trots.

    hiephoi voor je beoordeling!

  22. Lieve schreef:

    Gefeliciteerd, Aline! Super gedaan. Ik herken je gevoel zo erg. Ik ben ook al zo’n onnodige piekeraar. En ook al heb ik niet vreselijk veel verstand van fotografie, ik weet wel wat ik mooi vind, en jouw werk vind ik altijd prachtig en inspirerend!

    x Lieve

  23. Francine schreef:

    Geliciteerd! Die verdien je zó hard, ik vind je fotografie echt geweldig :) Ik ben zelf onzeker over dingen die maak of over wat ik doe. Die onzekerheid is vervelend maar ik hoop dat dit je heeft laten zien dat je echt talent hebt ! jij mag er zijn, je fotografie mag er zijn, je blog mag er zijn

    en dat zeg zeer zeker ik niet uit beleefdheid

  24. Paul schreef:

    Wat ontzettend gaaf dat je zo de bevestiging hebt gekregen dat jouw drang naar verbetering gezien wordt. Gefeliciteerd.

  25. Irma schreef:

    Die laatste zin, blijf die herhalen! :)

  26. Sara schreef:

    Mooi artikel en wat ontzettend knap. Een hele ruimte vullen met jouw werk en vervolgens zulke mooie lovende woorden ontvangen.
    Ook is dit artikel wel erg herkenbaar. Een vriendinnetje van mij studeerde ook aan de kunstacademie maar is gestopt omdat ze constant aan zichzelf twijfelde. Haar punten waren helemaal prima, maar haar zelfvertrouwen niet. Dat nekte haar, het putte haar uit en ze heeft besloten om de kunstacademie dan ook niet af te maken.

  27. Lauriëtte schreef:

    Heel mooi geschreven en zo herkenbaar! Die laatste zin is het allerbelangrijkste!

  28. Mindel schreef:

    Ik ben heeeeel erg eens met de laatste zin! :)

  29. Sabrina schreef:

    Aah wat fijn dat je docenten blij met je waren! Ik vind in ieder geval je blog en je foto’s heel erg leuk, ga zo door!!

  30. Naomi schreef:

    You can do it girl!

  31. Ilse schreef:

    Topper, ik had niet anders van je verwacht -en dit meen ik serieus-. Dat onzeker zijn over jezelf herken ik (helaas) ook wel en denk dat iedereen dat ook wel heeft. Maar je leert ermee omgaan en zo zie je maar weer ; je word zeker gewaardeerd om je prachtige werk! :)

  32. Eva Leek schreef:

    Woohoo you go girl!

  33. Barbara schreef:

    -Lleuk en grappig en humoristisch kunnen schrijven
    -mooie foto,s kunnen maken
    En volgens mij aan het aantal reacties te zien van je volgers hoef je echt niet onzeker te zijn !
    (Zegt een 41 jarige onzekere dame…. Haha)
    You go girl !

  34. Pffff, zo herkenbaar. Ik ben tijdens mijn afstuderen (nog niet aan denken!) ook meerdere keren mijn verstand verloren en verdronken in gebrek aan zelfvertrouwen. Achteraf begrijp je niet waar je je ZO druk om hebt gemaakt. Ik heb veel eerstejaarswerk gezien en weinig was zo goed als het werk wat ik van jou gezien heb. Dus ja jij en je werk mogen er zeker wezen!

  35. Marije schreef:

    Het is zó herkenbaar, en ik wil even zeggen dat ik het super knap vind wat je allemaal neer weet te zetten qua werk. Echt top!

    Geniet ervan,
    Marije

    P.s. Je bent echt ‘n soort voorbeeld voor me geworden :)

  36. Danique schreef:

    wow een goed!!! ik heb zelf ook een eindwerkschouw meegemaakt (1 jaar HKU gedaan) en weet hoe super zenuwslopend dat is dus woehoee heel goed gedaan!

  37. Laura schreef:

    Wat een mooie blog Aline. Natuurlijk mag jij er zijn. En natuurlijk mag je werk er zijn! Gefeliciteerd! Goed gedaan!

  38. Jennifer schreef:

    Super goed gedaan! En je werk mag er zijn!

    Al ken ik het gevoel, over 2-3 weken heb ik mijn toelating op jou school :x

  39. Stephanie schreef:

    Wat een mooi stukje :3
    En je hebt gelijk: je mag er zijn!

  40. Lotte schreef:

    Gefeliciteerd, wat goed! Hopelijk kun je de knop nu ook echt omzetten, want tussen voornemens en het ook daadwerkelijk doen zit een groot verschil. Ik weet uit ervaring dat het helemaal niet zo makkelijk is om jezelf te accepteren zoals je bent en jezelf knap, leuk, grappig en intelligent genoeg te vinden. Maar het begin is er! ;)

    • Aline schreef:

      O het zal ook sowieso met pieken en dalen gaan, dat weet ik zeker. Ik hoop dat ik mezelf steeds kan herpakken zoals ik dat nu heb gedaan. Ik weet ook wel dat ik niet altijd zo de hemel ingeprezen zal worden als nu gebeurd is maar hopelijk weet ik dan ook dat ik niet bij de pakken neer moet gaan zitten. :)

  41. Miranda schreef:

    Super goed gedaan!
    En die onzekerheid is heel herkenbaar, ik denk alleen dat niet iedereen er hetzelfde mee om gaat.
    Gister dacht ik nog: wat zou het handig zijn als iedereen net als bij de Sims een metertje boven z’n hoofd had met je skills. Dan weet je tenminste hoe je er voor staat ;-)

  42. Angela schreef:

    Wat fijn dat je zo goed beoordeeld bent! Ik denk dat iedereen wel een langere tijd of soms onzeker is, ik heb het soms ook!

  43. Zina schreef:

    Mooi geschreven! Herkenbaar ook, ik vind het lastig om te zeggen dat dingen goed zijn of goed genoeg. Maar wauw, wat een goede beoordeling, gefeliciteerd!

  44. Hedwig schreef:

    Jeetje wat een mooi stukje! Ik vind jouw werk prachtig maar ik kan me voorstellen dat je er zelf wel onzeker over bent – ik ben ook nooit tevreden met wat ik maak. Ik denk dat het heel goed is voor je zelfvertrouwen dat je je schouw met zo’n goed ‘cijfer’ hebt gehaald, want zo’n besef verdien je zeker :)

  45. (Red) Sonja schreef:

    Onzekerheid is lastig! Wel heel fijn dat je docenten in je geloven! Dat gaat je vast helpen :)

  46. Merel schreef:

    Typisch iets waarmee volgens mij heel veel mensen elke dag te kampen hebben. Ik ben nu net een week klaar met mijn examens. In april heb ik een selectietoets op de hogeschool in Utrecht moeten doen voor journalistiek. Ik kon alleen maar denken: “Oh nee, ik word toch niet toegelaten. Ik ben toch niet goed genoeg.” Terwijl de toets eigenlijk best goed ging en er al jaren tegen me werd gezegd dat dit de ultieme opleiding voor mij was. Maar toch had ik totaal geen vertrouwen in mezelf. Totdat ik op 25 april de uitslag kreeg en op basis van de toets 48e was geworden van de 350 mensen die hadden deelgenomen. En toen was ook ik oprecht trots op mezelf. Ik kon het niet geloven, maar durfde wel tegen mezelf te zeggen: “Dit heb je goed gedaan, Merel. Jij bent degene die het voor elkaar heeft gekregen en niemand heeft jou daarbij kunnen helpen. Je hebt het helemaal zelf gedaan.” Zo mag jij nu ook over jezelf denken! Trots; dat mag je oprecht op jezelf zijn. Super goed gedaan, Aline! En een probleem waar zoveel mensen dagelijks mee te kampen hebben, heb je ontzettend mooi verwoord. :)

  47. Eva schreef:

    Dat mag je zeker, en je werk ook!
    Heel fijn dat je docenten dat zeiden. En onzekerheid is lastig, het wordt jammer genoeg slechts een klein beetje minder maar gaat nooit helemaal weg. Maar met minder en complimentjes is bijzonder goed te werken :)

  48. Chantalia schreef:

    Iedereen heeft onzekerheden, dat is normaal en gezond. Zo bereik je vaak dingen. Maar geloof me, jij hoeft niet meer onzeker te zijn. Je maakt prachtige foto’s en je schrijft leuk. punt. Het zal niet van vandaag op morgen zijn, maar de onzekerheid verdwijnt :)

  49. E schreef:

    Gefeliciteerd meis! Wees trots op jezelf. Mag best.

  50. anne schreef:

    ik stuiten per toeval op je blog! (die ik trouwens erg leuk vind) Vorig jaar ben ik afgestuurd (willem de kooning) en ik herken jou gevoel helemaal! zeker van het eerste jaar. Je word wel zekerder maar het gaat nooit weg. Ik raad je aan de documentaire “alles wat we wilden” te kijken. Die heeft mij enorm gerustgesteld . En dat ik moet genieten van het moment, want de academie is een super mooie tijd!

    (super lange reactie voor iemand die nooit reacties achter laat!)

    • Aline schreef:

      Jaaaa die docu ken ik!! Hele fijne. Lange tijd geleden dat ik hem heb gezien, binnenkort maar weer eens opzoeken en delen met de rest van de wereld. :)

      (EN vet lief dat je de moeite neemt een reactie achter te laten ^_^ )

  51. Anna schreef:

    Ik heb het al duizend maal gezegd, maar hier nog een keer: Aline, je bent tof!!! Geloof in je zelf en geloof dat je het kan! Dat maakt het leven veel mooier. Je hebt zo veel in je, wees er trots op!

  52. Sanne schreef:

    Wat een mooie post en wat een mooie conclusie. Fijn dat je er nu van jezelf mag zijn, dat je werk er mag zijn :) Een mooie basis om op verder te gaan!

  53. Iris schreef:

    Zo herkenbaar dit. Die gedachten heb ik ook als iemand mij een compliment geeft. Het gaat vaak gewoon vanzelf.
    Maar ontzettend goed van de beoordeling! Dat is wel echt een bevestiging dat het wel degelijk goed genoeg is.

  54. Romee schreef:

    Yes! die laatste zin, dat is gewoon helemaal waar (:

  55. Aimée schreef:

    Hee Aline,
    Wauw, beetje confronterend dit artikeltje. Ik ben ongeveer exact hetzelfde. Je bent geen onzeker meisje, je bent een gepassioneerde vrouw die precies weet waar ze mee bezig is. Dankjewel, voor het delen van je onzekerheden. xxxx.

  56. Femke schreef:

    Echt een heel goed geschreven stuk! En heel herkenbaar ;)

  57. Femke schreef:

    Echt een heel goed geschreven stuk! En heel herkenbaar ;)

  58. Marjolijn schreef:

    Wat schrijf je dat toch mooi. En dat zeg ik niet uit beleefdheid maar omdat het me echt raakt. En die goed is dubbel en dwars verdiend.

  59. annouska schreef:

    Onzekerheid, het kan jezelf zo verpesten vind ik. Ook ik kamp er dagelijks mee terwijl het op zo een moment onterecht is. En hoe vaak andere het ook zeggen, ik vind het maar moeilijk te geloven.

    Maar door er stapje voor stapje aan te werken kom je er wel. En je werk bewijst dat!

  60. Ginny schreef:

    Wauw, wat super goed van je! Een goed! Ik denk dat heel veel mensen (waaronder ik) je probleem wel herkennen en het is heel lastig om je daarover heen te zetten. Maar een professional geeft je echt geen goed als je je werk niet écht goed hebt gedaan!
    En mensen, zoals ik, komen terug naar je blog, omdat je gewoon zo super leuk schrijft. Voor mij maakt het vaak niet eens uit wat voor onderwerp het is; je schrijft gewoon zo leuk, dan wordt het onderwerp ook leuk. En je foto’s natuurlijk, vooral die van je poekies haha. You go girl!

  61. Sterre schreef:

    Toen ik mijn reactie aan het typen was zag ik dat het al veel vaker gezegd is, maar het is écht zo. Je schrijft zo leuk! Alsof ik je al jaren ken, en je me toevertrouwt om je verhaal te vertellen. Heel open en met humor, zoals je dat zo goed kan! Ik voel me altijd helemaal welkom als ik je berichten lees. Daarom kom ik steeds kijken of je weer een berichtje hebt! (En je foto’s zijn echt top!)
    Ik denk dat dat onzekere nooit weg zal gaan, maar het kan altijd minder worden toch?
    Waar ik nóg onzekerder van word is als andere mensen zeggen (als ik bijvoorbeeld een sportwedstrijd heb) oh die ga je makkelijk verslaan. Juist dan ben ik bang dat het me niet gaat lukken, terwijl ik ook bijna zeker weet dat het me wel zou moeten lukken. Ik praat mezelf bijna altijd naar beneden, zodat als het slecht is, het niet overkomt alsof ik mezelf helemaal geweldig vind. Maar ik moet leren mijn eigen dingen te waarderen en niet bang te zijn voor wat andere vinden..
    Thanks voor dit bericht! Je bent zo’n grote inspirtatiebron/voorbeelddinges :)

  62. Alix schreef:

    Goedzooo! Je mag ook trots zijn op jezelf! Het is heel moeilijk als je onzeker bent om echt te kunnen genieten van je prestaties en creaties, en dat is zo’n zonde eigenlijk! Dus ja, je mag er zijn en ja, je mag heel trots zijn op jezelf :)

  63. Lotte schreef:

    Gefeliciteerd Aline! Wat goed!
    Die onzekerheid komt me heel erg bekend voor, maar ik hoop dat je nu écht gaat geloven in je eigen kunnen, want je mag super trots op jezelf zijn! Kijk alleen al naar hoe snel je blog is gegroeid, je bent zo leuk en uniek in wat je doet, ik en heel veel mensen hebben daar veel bewondering voor :)

  64. Marlous schreef:

    Ah, dapper van je hoor. Ik hoor van veel kunstacademie studenten dat het inderdaad een hoop gestress is, en dat die beoordelingen ook best heftig zijn. Je wordt op je werk beoordeeld, maar dat werk is vaak zo persoonlijk dat het voelt als een beoordeling van jou als persoon..

    Maar knap dat je zelf ook in ziet dat je er mag zijn. Want dat is ook zo, heus niet iedereen zegt zoiets vanwege medelijden/karmapunten ;-)

  65. Manon schreef:

    Ik weet precies wat je bedoelt. Een paar jaar geleden stond ik er ook zo bij bij de HKU(Grafisch vormgeven). Helaas mocht ik onverwacht niet verder. Ik heb hier toen erg mee gezeten. Gelukkig gaat het nu weer goed. Heel goed om te horen dat je wel door mocht :). Ik bewonder je werk maar al te graag! Ga zo door.

  66. Blognroller schreef:

    Ahh, ik ken dit gevoel als geen ander. Ik studeer nu al 4 jaar aan de HKU en heb nog nooit een schouw gehad waarbij ik dacht, ‘dit wordt m helemaal’. De nietszeggende blikken en knikjes van de commissie maken het ook niet veel beter. Maar achteraf blijkt het toch elke keer weer heel erg mee te vallen. Fijn dat je zo’n goede beoordeling hebt gekregen en nog fijner dat het maar weer aangeeft dat jij en jouw werk er inderdaad mogen zijn! Goodluck verder maar nu eerst lekker vakantie/seminars gok ik? Liefs

  67. Birte schreef:

    Je bent een topper!
    En je blog is super leuk!

  68. Marleen schreef:

    Prachtig stukje en heel herkenbaar. Dat laatste zinnetje nu elke dag blijven herhalen!

  69. Esther schreef:

    Heel mooi stukje dit.. En ook zeker herkenbaar in mijn persoonlijke leven: Muziektherapie. Op het conservatorium. Waar alle arty farty steengoeie muzikanten naartoe gaan. En dan ik. Tja.

    Maar hey, ik mag er zijn toch xoxoxoxoxox

  70. Mikki schreef:

    YOU GO GIRL ik ben trots

  71. Raya schreef:

    Wat heb jij een leuke blog, fijne schrijfstijl en fantastische foto’s! Ik kwam al enkele keren via via op je blog terecht maar heb nu ook echt op het ‘follow’ icoontje geklikt.

    Ik heb zo enkele blogs die ik toch regelmatig probeer bij te lezen omdat ze mij interesseren. Dit had ik ook bij jouw blog. Ik las een eerste artikel en voor ik het wist was ik een uur en vele artikels verder. Ik vind het echt fijn dat je fotografietips geeft voor de ‘leken’ onder ons. Ik vind het facinerend om met fotografie bezig te zijn, dit volledig op amateuristisch niveau maar het is leuk om mooie foto’s van verschillende gebeurtenissen in je leven te hebben als herinnering en gewoon omdat ze mooi zijn om naar te kijken.

    Ik ga hier nu geen hele epistel schrijven maar ik vind het leuk om je blog te lezen.

    Ge zijt goe bezig, zoals ze bij ons zouden zeggen ;)

  72. domain schreef:

    What’s up every one, here every person is sharing these experience, so it’s nice to read this web site,
    and I used to pay a quick visit this webpage all the time.

Laat een reactie achter